Een bewegingscoach die zichzelf niet meer aan het sporten krijgt, wat een grap

23-09-2021

Fulltime werken, een huis verbouwen, een nieuwbouw rechtzetten, studeren, stage lopen, een zaak uit de grond stampen... het vraagt wat van een mens.


Ik ben vooral druk, druk, druk. Ik heb weinig vrije tijd,
en de tijd die me nog rest, wil ik vooral rusten.

Sporten, ik heb er de fut en de energie niet meer voor.


Ik schaam ik me hier wel voor...
Mijn klanten, mijn leerlingen, ...ze moesten eens weten.

 
Jaren heb ik gesport met extreem veel plezier, dit wou ik dolgraag doorgeven. Ik word master in de bewegingswetenschappen en vervolgens leerkracht lichamelijke opvoeding.

 
Ik wil mensen leren dat sporten geen hel hoeft te zijn, dat sporten echt tof kan zijn.

 
De glimlach op het gezicht van mijn leerlingen en later "mijn vrouwen" van de Outdoor Workout Voor Vrouwen...tijdens het sporten, daar leef ik echt van op.

 

De laatste jaren lukt het me echter niet meer om mezelf te motiveren om te sporten. 


Ik combineer veel te veel activiteiten, ik ben moe, ... maar negeer de signalen van mijn lichaam. Ik ga door, door, door.


Wanneer ik andere mensen zie sporten, dan voel ik jaloezie. Ik wil dat ook terug ervaren, ik wil terug plezier beleven aan sporten. Hoe graag ik het ook wil, ik krijg mezelf niet meer zover. Frustrerend! 


Enkel wanneer ik een mentaal dipje heb, trek ik mijn sportschoenen aan en ga ik lopen. Wanneer ik terug thuis kom na zo'n training, voel ik me een ander mens.


Een bewegingscoach die zichzelf niet meer aan het sporten krijgt, wat een grap.


Ik besluit mild te zijn en geef mezelf hetzelfde advies als mijn klanten.

  • Je hoeft niet te sporten.
  • Luister naar je lichaam.
  • Verbouwen/bouwen is ook sport.
  • Tracht beweging te integreren in je dagelijks leven.


Ik besluit klein te starten. Ik kies bewust om iedere dag 15 minuten te wandelen, 
heb ik hier altijd zin in?

Nee... maar ik krijg mezelf wel zover om het dagelijks te doen.

De wandelingen worden regelmatig langer,
het wordt een deel van mijn routine.

Het is een gewoonte geworden.
Iets dat ik op automatische piloot doe.

Wie had dat ooit gedacht?

Wandelen... een sport voor "ouderen", dat ik dit op mijn leeftijd zo vaak zou doen?

Ik begin er steeds meer plezier in te krijgen, de natuur brengt me tot rust.

Ik begin zaken op te merken dat ik voordien nooit zag.

Ik geniet enorm van de kleine dingen: een pad die mijn pad kruist 😉, de zon op mijn gezicht, de vogeltjes die fluiten.


Wat een verschil met al mijn vorige pogingen om regelmatig te sporten.


Ik besef nu dat mijn stap iedere keer te groot was.


Regelmatig besloot ik om 3x per week te gaan lopen, zo was ik opgeleid. Je moest drie keer per week sporten, anders had het trainen weinig effect. De eerste week ging dit steeds goed. Week 2 of 3 begon de motivatie te minderen, de excuses om niet te gaan lopen namen toe en voor ik het goed en wel besefte verdwenen de loopschoenen terug onder een laag stof.


Ik besluit dat ik vanaf nu dagelijks wandel, dagelijks beweeg.


Ik hoef niet te sporten.


Iedere beweging telt. Iedere stap telt.

Sporten mag, maar moet niet. 


Herken je dit? Wat doe jij?


Ben jij een sporter? Of een beweger? 

Ik zou het super vinden als je het hieronder met me deelt 👇. 

Wil jij graag een eet- en levensstijl ontwikkelen dat op je lijf geschreven staat en je moeiteloos levenslang kan volhouden? Boek dan nu jouw gratis sessie. 👇


Download jouw gratis e-book

10 fouten die je niet meer mag maken als je wenst af te vallen 👉

    No worries, geen spam! Ik respecteerjouw privacy, je kan op ieder moment uitschrijven!